X
تبلیغات
دنیای ماهی - سورم Severum

سورم (Severum):  

نام : سورم Severum

نام علمی : Cichlasoma Severum - Heros severus

خانواده : Cichlidae سیکلیده

انواع : سورم طلایی ، سبز ، باله سرخ ، سر سرخ؛ قرمز خالدار و ... .

سورم طلایی

سورم باله سرخ

سورم سر سرخ

 سورم سبز

سورم سبز

زیستگاه اصلی : رودخانه آمازون

اندازه : تا 30 سانتی متر رشد می کند .

تانک مورد نیاز : حداقل 150 لیتر

محل زندگی در تانک ( آكواریوم ) : قسمت تحتانی ( و قسمت میانی) و گاه در تمام مناطق تانک مشاهده میشود.

تغذیه : انواع غذاهای خشک و زنده ( ماهی خوراک ، کرم خونی , انواع پلت ها, گرانول ها, دل گاو و گوسفند و ... )

رفتار اجتماعی ( سازگاری ) : نسبتا صلح جو

 طول عمر : 10 سال

 PH- اسیدیته آب : 6 تا 6.5 (دامنه بالا تا 7.5 )

سختی آب : 5 dGH (سبک تا متوسط )– دامنه 4 تا 15

حرارت مناسب : 23 تا 29 درجه سانتیگراد

 ماهیان سازگار : سیکلید های آمریکایی نظیر: پروت – گرین ترور- افرا , اسکار , پیرانا , دیسکاس ، آنجل و....

 نکته: سورم یکی از گوشتخوارانی به شمار می رود که با بیش تر ماهی های موجود در طبقه ی خود سازگاری دارد.

 نکته : در مورد نگهداری سورم چند نکته اساسی وجود دارد که در صورت رعایت نکردن این عوامل موجبات مرگ آنها فراهم می شود .

 نکته ها :

1- حتماً باید در آب تانک سورم نمک وجود داشته باشد . ( به ازای هر 15 لیتر یک قاشق چایخوری )

2- در طی هفته ، یکبار دمای آب را تا 30 یا 32 درجه سانتیگراد بالا ببرید تا از رشد انگل ایک ( سفیدک ) در آب جلوگیری شود .

3- بهتر است در تانک سورم از شن کمتری استفاده کنید .

سورم ها به عوامل بیماری بسیار حساس بوده و به راحتی موجبات بیماری و مرگ آنها فراهم می شود که با رعایت نکات بالا ضریب امنیت جانیشان افزایش می یابد .

در موقع خرید آنها چندین بار به طور کامل بدن آنها را چک کنید تا اثری از انگل ایک ( سفیدک ) در انها مشاهده نشود . ( سفیدک شایع ترین  بیماری سورم ها می باشد . )

سورم ها با اسکار ها ، پیرانا ها ، دیسکاس ها ، آنجل ها و سایر ماهیان هم اندازه با خود سازگار هستند ولی در مورد نگهداری آنها با اسکار بهتر است اندازه سورم یک تا دو سانتی متر از اسکار بزرگتر باشد تا خطری آنها را تهدید نکند .

سورم نیز مانند تعدادی از سیکلیدهایی که خود باید به انتخاب جفت بپردازند ، در انتخاب همسر کمی سخت گیر است .

سورم سبز

بهتر است از روش معمول که بطور طبیعی صورت میگیرد و با غریزه ماهی سازگار است استفاده شود . در این روش باید تعدادی ماهی در کنار یکدیگر قرار داده شوند و آنها با همزیستی و معاشرت با یکدیگر به انتخاب جفت مناسب برای خویش بپردازند. در این روش بهتر است 4 تا 6 ماهی را در یک تانک قرار داد و به انها اجازه داد تا خود تصمیم و انتخاب مناسب را صورت دهند . این امر سبب سازگاری بیشتر ماهیان با یکدیگر و قوام بهتری در فرایند تولید مثلی ماهی خواهد بود .

آنها وقتی یکدیگر را برگزینند علائم پذیرشی از خود بروز میدهند که میتوان تا حدود زیادی به موفقیت جفت یابی در آنها پی برد .

آنها لبهایشان را در یکدیگر قفل کرده و مدتی به این حال باقی میمانند و در صورتی که چنین علائمی را از آنها مشاهده نکرده باشیم ، انتخاب قلمرو زیستی در تانک توسط دو ماهی و نیز با هم بودن و محافظت از قلمرو را میتوان از علائم مطلوب برای جفت خوردن ماهی در نظر گرفت .

در صورتی که برایمان امکان نگهداری چندین ماهی و اجازه انتخاب طبیعی وجود نداشته باشد ، میتوانیم دو ماهی مناسب و هم اندازه را برای پیشنهاد برای جفت یابی در یک آکواریوم قرار بدهیم . بطور طبیعی جفت یابی به راحتی صورت نمیگیرد و در صورتی که نزاعی بینشان باشد ، میتوانیم با جدا کننده یا شیشه یا وسیله شفاف و یا قابل دیدی ، دو ماهی را از یکدیگر مجزا کنیم تا فرایند آشنایی به تدریج صورت گرفته و از ایجاد تنش و برخورد بین ماهیان پرهیز شود . در صورتی که کمی حوصله بخرج دهیم و بعد از چند روز اولین امکان تماس نزدیک را بین ماهیان فراهم سازیم ، امکان قبول بهتر و بیشتر زوجین را فراهم کرده ایم. اگر باز مشاجره بین ماهی ادامه داشت باید به جدا سازی مجدد ماهی از یکدیگر پرداخته و فرصت بیشتری را برای آشنایی و از آن مهمتر عادت کردن ماهیان به یکدیگر و شرایط آکواریوم فراهم سازیم .

حتی در مواردی و توسط عده ای از تولید کنندگان ، گزارش شده که نر و ماده یک جفت را با جدا کننده ها و حایل های شفاف و قابل تماس از یکدیگر جدا کرده و اجازه داده اند هر یک به طور مستقل گامتها را در آب رها سازند .

در صورتی که یک نر و چند ماده در یک تانک وجود داشته باشد ، احتمال بروز شرایط مناسب برای انتخاب و ایجاد فرایند تولید مثلی بهتر فراهم میشود و میتوان پس از انتخاب جفت به سایر عملیات چرخه تولید مثلی ماهی پرداخت .

مهمترین مساله در موفقیت چرخه تولید مثلی و تحریک ماهی به انتخاب همسر مناسب و بروز رفتارهای عاشقانه ، وجود شرایط مناسب زیستی و فیزیکو شیمیایی در آکواریوم است . بهتر است آکواریومی با حجم بالا و نیز کیفیت آب خوب و سبک و اسیدی ( در حد مناسب برای گونه ) برایشان فراهم شود .

وجود مناطق مختلفی برای اختفا و آرامش به ماهی کمک میکند تا احساس امنیت و راحتی بیشتری در آکواریوم داشته باشد و در صورتی که از طرف جفت خود مورد آزار یا آسیب قرار گیرد بتواند در آن پناه بگیرد .

هر قدر شرایط زندگی و محیط فیزیکو شیمیایی آب بهتر باشد امکان بروز موفقیت در تولید مثل و نگهداری ماهی بهتر و بیشتر میشود. این امر درانتخاب همسر یا قبول جفت پیشنهادی نیز میتواند بسیار مهم باشد .

زندگی گیاهی : بهتر است در تانک آنها بیش تر از گیاهانی که استحکام بیش تری دارند استفاده شود تا سورم ها آنها را تکه تکه نکنند . ( گیاهنی مثل کریپتون و سیوی )

سورم ها علاقه زیادی به زندگی در گروه دارند و بهتر است آنها را در گروه های 5 یا 6 تایی نگهداری کنید تا شادابی و زیبایی خود را از دست ندهند .

سعی کنید در تانک آنها از وسایل تزئینی کم حفره تری استفاده کنید تا در زمان ایجاد استرس در تانک ، به آنها خطری نرسد .

برای زیباسازی تانک آنها می توان از چوب در تانک استفاده کرد که محیط طبیعی و زیبایی را برای آنها به وجود می آورد. 

 یک سورم سر سرخ کمیاب

نحوه تكثیر سورم ها :

شرایط تانک : علاوه بر قرار دادن چند گیاه پهن برگ در تانک ، یک یا دو سنگ صاف و بزرگ در تانک قرار داده و به ازای هر 15 لیتر یک قاشق چایخوری نمک در آب بریزید .

نحوه ی تشخیص جنسیت : خط ها و اشکال صورت نر بسیار بیش تر از ماده بوده ، ضمن اینکه چشمان ماده قرمز تر از نر می باشد .

نحوه تکثیر : بدست آوردن یک جفت سورم ، بسیار سخت تر از تکثیر آنهاست ، چرا که سورم ها خیلی سخت جفت می خورند ولی برای داشتن یک جفت سورم آماده تعدادی از آنها را به نسبت 4 به 3 ( نر به ماده ) در یک تانک قرار دهید ، تا خودشان جفت مورد نظر را تعیین کنند . اما هنگامی که با هم جفت می خورند باله ی زیرین نر کشیده می شود و لب ها را در هم قفل می کنند ؛ در بعضی موارد هم باله ها را به هم می کوبند و گوشه ای از شن ها را حفر می کنند .

اما پس از دیدن چنین علائمی جفت مورد نظر را به تانک دیگر ( با شرایط گفته شده ) منتقل کنید تا در آن تخم ریزی کنند.

پس از تخم ریزی آنها ؛ دو حالت برای شما وجود دارد :

1- به آنها کاری نداشته و بگذارید خودشان از تخم ها و سپس از بچه ها مراقبت کرده که در چنین صورتی امکان خورده شدن تخم ها توسط والدین به دلیل اضطراب و یا بیماری تخم ها وجود دارد .

2- پس از جدا کردن جفت برای تخم ریزی یک تانک یا یک سطل بزرگ را پر از آب کرده تا کلر آن از بین برود . پس از تخم ریزی کامل سورم و کسب اطمینان از بارور شدن تخم ها سنگ حاوی تخم ها را به سطل یا تانک از قبل آماده کرده منتقل کنید و به ازای هر 4 لیتر یک قطره ضد عفونی در آب بریزید .

ضمن اینکه بهتر است یک سنگ هوا با فشار متوسط در آب باشد . ( می توانید به جای جدا کردن سنگ از تانک ؛ والدین را از تانک خارج کنید تا تخم ها در همان تانک باشند . ) پس از 72 ساعت تخم ها به نوزاد تبدیل می شوند که تا چند روز نیاز به تغذیه ندارند ، اما پس از اینکه آنها توانستند به تنهایی شنا کنند ، تغذیه ی آنها توسط شما آغاز می شود که بهترین غذا برای آنها تخم میگو و کاهوی جوشانده است . ( کاهو را 5 دقیقه در آب بجوشانید و سپس مقداری از آنرا برای بچه ها بریزید . )

 

نوشته شده توسط کامران | لینک ثابت |
با کلیک روی ستاره یک امتیاز به این مطب بده